dla krajów słabo rozwiniętych oznacza ona konieczność uczestnictwa w wielkim światowym rynku, na którym mają one do zaoferowania jedynie nędzę własnych obywateli określaną dla niepoznaki pojęciem ,,niskie koszty pracy,, oraz eksploatację własnego terytorium z bogactw naturalnych. Dla korporacji międzynarodowych rządy państw Biednego Południa są zawsze słabym partnerem i tandem ten oznaczać może jedynie uzależnienie się lokalnych władz od kaprysów wielkiego biznesu, który to proces wspierany jest przez łapówki dawane lokalnym kacykom, a w razie potrzeby często także przez działania militarne państw zachodnich lub sama groźbę ich podjęcia. Ważnym narzędziem nacisku na kraje ubogie jest ich horrendalne zadłużenie, przy czym kredytów udziela się często ze świadomością, że zostaną one wydatkowane przez wąską grupę zaprzyjaźnionych polityków na cele nie związane z potrzebami kraju, a więc nie stwarza warunków do ich spłaty w przyszłości. Stanowią one w rzeczywistości rodzaj łapówki dla lokalnej elity, a samo istnienie zadłużenia daje podstawę rządom krajów rozwiniętych do ingerowania w sprawy dłużników na rzecz zaprzyjaźnionego biznesu. Także osławiona pomoc państw bogatych nie zawsze powodowana jest szlachetnymi pobudkami-często zdarza się, iż udzielając jej z pieniędzy podatników rządy zachodnie wymuszają w zamian zobowiązania korzystne dla jak najbardziej prywatnego biznesu. Działania krajów rozwiniętych w wielu dziedzinach gospodarki mają zresztą charakter nie mający nic wspólnego z zasadami wolnego rynku, do których stosowania przymusza się państwa biedne- w dziedzinach takich jak produkcja żywności czy tekstyliów; działania rządów państw Zachodu mają charakter protekcyjny wobec interesów własnego biznesu. Właśnie te skutki globalizacji dla krajów ubogich uprawniają do określenia jej mianem nowoczesnej formy kolonializmu, w której wielkie koncerny wykorzystują biedę tamtejszych społeczeństw dla minimalizacji własnych kosztów, nie musząc już zabiegać o wsparcie swoich rządów w tradycyjny, militarny sposób. A to pozwala krajom rozwiniętym uniknąć kosztownego utrzymywania na tych terenach własnej administracji czy placówek wojskowych. Istniejąca już faktycznie swoboda przepływu kapitału w powiązaniu z brakiem takowej w przemieszczaniu się ludności sprawia, iż wielcy pracodawcy przenosić zaczęli swoją produkcję w miejsca gdzie siła robocza jest tania, a sprzedawać swoje produkty w państwach gdzie zamożność społeczeństwa jest stosunkowo wysoka. Tego rodzaju działanie powoduje, iż w krajach ubogich rynek jest słabo zaopatrzony w produkty o cenach dostosowanych do warunków lokalnych. W warunkach dominacji gospodarczej we wszystkim, co zyskowne dla wielkiego biznesu, rozwój sfery publicznej w gospodarce i poza nią jest niemożliwy z powodu niechęci, jaką żywią przedstawiciele świata biznesu do jej istnienia w zasadzie zawsze poza przypadkami ukrytego dotowania sektora prywatnego.
1 -2-
NA CO IDA NASZE PODTKI
JEŚLI JESTEŚ ZAINTERESOWANY DZIAŁANIEM ŚCIĄGNIJ ULOTKI I WSPÓŁPRACUJ
Strona jest darmowa. Kopiowanie jej w całości lub po części jest całkowicie legalne. Zastrzegane jest jedynie nie zmienianie jej treści